لِلْفُقَراءِ اين صدقه و نفقه شما براى درويشانست الَّذِينَ أُحْصِرُوا آنان كه بازداشته شده‌اند فِي سَبِيلِ اللَّهِ در طاعت خدايا در جهاد لا يَسْتَطِيعُونَ نمىتوانند به‌واسطه اشتغال به غزا يا دوام طاعت ضَرْباً سيركردنى فِي الْأَرْضِ در زمين براى تجارت و طلب رزق و اينان درويشان مهاجر بودند قريب چهارصد تن چون عمار ياسر و بلال و ابن مسعود رض و امثال ايشان كه در مدينه منوره منزلى نداشتند كه شب آنجا بسر برند مسكن ايشان به شب صفّه مسجد پيغمبر ص بود و بروز ملازم آن حضرت بودندى نه سايه التفات بر كس مىانداختند و نه بسؤال و طلب روزى مىپرداختند و بدين سبب فرمود يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ مىپندارند ايشان را مرد نادان و بىخبر از حال ايشان أَغْنِياءَ كه ايشان توانگرانند مِنَ التَّعَفُّفِ به سبب باز ايستادن از سؤال و استغنا از خلق تَعْرِفُهُمْ تو مىشناسى ايشان را اى محمد ص بِسِيماهُمْ به نشان و علامت ايشان كه صفرةاللونست و نزارى بدن و خميدگى پشت و بسيارى اشك لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ سؤال نه كنند از مردمان و چيزى نخواهند از ايشان إِلْحافاً از روى الحاح و ابرام و به غير آن نيز چه ايشان موصوف‌اند به تعفف كه ترك سؤالست و ترك سؤال به جهت مرحمت و شفقت مىكردند كه ناگاه مردم رد سؤال نه كنند و از رستگارى بازمانند ما افلح من رد السائل وَ ما تُنْفِقُوا و آنچه نفقه كنيد مِنْ خَيْرٍ از مال خود براى اصحاب صفه و غير ايشان از مستحقان فَإِنَّ اللَّهَ پس به درستى كه خدا بِهِ عَلِيمٌ بدان داناست مىداند كه به كه مىدهيد و از براى چه مىدهيد الَّذِينَ آنان كه يُنْفِقُونَ نفقه مىكنند در راه حق براى مستحق أَمْوالَهُمْ مالهاى خود را بِاللَّيْلِ به شب وَ النَّهارِ و بروز سِرًّا در پنهان وَ عَلانِيَةً و به آشكار غرض استغراق اوقاتست به اعطاى صدقات در اسباب نزول آورده كه مرتضى رض چهار درم داشت يكى به ظاهر تصدق كرد و يكى در سر و يكى به شب ظلمانى و يكى بروز نورانى حق تعالى اين آيت فرستاد و حضرت رسالت‌پناه ع از مرتضى رض پرسيد ترا چه برين داشت كه بدين نوع تصدق نمودى جواب داد كه طريق صدقه را بيرون ازين چهار صورت نديدم جميع آن را التزام نمودم به تمناى آنكه يكى ازينها شرف قبول يافته بموقع رضا رسد و صاحب كشاف آورده كه صديق رض چهل هزار دينار صدقه داده ده هزار در سر و مثل آن در علانيه و همان مقدار در شب و به همان منوال در روز حق سبحانه درين آيت صدقات صديق رض را بستود فَلَهُمْ پس مر ايشان راست كه بدين چهار نوع صدقه دهند أَجْرُهُمْ مزد صدقات ايشان عِنْدَ رَبِّهِمْ نزد پروردگار ايشان كه آن بهشت باقى و نعمت جاودانىست و گفته‌اند مراد آنست كه ايشان را در مقام عنديت فرود آرد فى مقعد صدق عند مليك مقتدر وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ و خوف نباشد ايشان را وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ و نه ايشان اندوهگين شوند .